دور من تار تنیدند کجا بودی تو؟

دور من تار تنیدند کجا بودی تو؟
نفسم را که بریدند کجا بودی تو؟
بی کسی بر قفس خالی من چنگ زده
بختک عشق به من حیله و نیرنگ زده
بادبانها همه از عقده ی طوفان زخمی
استعاره به درک ؛ درد مرا میفهمی؟
بعد من چرخ به کامت نرود باور کن
قرعه ی فال به نامت نرود باور کن
بی تو من خون به دل هردو جهان خواهم کرد
رنگ شب بر تن نافرم زمان خواهم کرد
این شب انگار پر از حادثه ی زنجیر است
دود اجبار که با بودن من درگیر است
حبس این شاعر عصیان زده ات خواهی شد
عاقبت فال میان قهوه ات خواهی شد
ته فنجان تو از قهوه ی تلخت سردم
تلخ ام اما به دور سر تو می گردم
.
محمد_اعظمی